گاهی از هجوم افسار گسیخته زمان در پی یافتن فرصتی برای بهتر شدنیم ،
برای فاصله گرفتن از هرچه هست و نیست
برای گم شدن ،
تهی شدن ،
رها شدن ،
برای یافتن چه می گردیم !؟
چرا از خود رمنده در راه رضاییم !؟
به دنبال کدام پاسخ همه جا چادر زده ، مبهوت و پریشان پرسه می زنیم !؟
آیا واژه واژه دنیا هم به دنبال ماست ؟؟
آیا برای عبور از رویت "انا الحق" است که اینطورخروشانیم ؟
این سیه کاسگان و سیه کاران که اینچنین در تلاطمند ،
هیچ به بیچاره سیه کامگان ، هیچ به آخر قصه ، اندیشیده اند ؟
اینچنین به دنبال ضابطه ها در فوران غروریم ، که ، چه ؟؟
که بگذاریم و بگذریم ؟؟
امان از این اجابت های فی الفور و دست دست کردنهای مکرر!!
امان از این مانکنهای زهد فروش حاجت شکن !!
کجایند آن خداشناسان پارسا ،
آن به ره پیوستگان در راه مانده ؟؟
از چه می گریزیم ؟
آیا برای گم شدن در هجوم خود باوریها ، اینچنین سکوت پیشه کرده ایم !؟
و آیا واقعا از ماست که بر ماست ؟؟
